سال نو بر همشهریان عزیز مبارک !

 خاطره ای از استاد فریدون مشیری:

« . . . بیست و چند سال پیش، ده ـ دوازده روزی به نوروز مانده، شبی تا صبح باران بارید و بامدادان، آفتابی درخشان، آخرین روزهای زمستان رفتنی و نخستین نشانه‌های فرا رسیدن فروردین را بشارت داد.

دو کبوتر سپید داشتیم که در هوای صبح، نشاط می‌کردند و چند گلدان میخک، که دانه‌های باران، بر برگ‌هایشان در نور آفتاب می‌درخشید.

همه چیز در حال شکفتن بود. صبح را تماشا می‌کردم، آسمان ‌آبی را، ابرهای سپید را، برگ‌های تازه از جوانه بیرون آمدۀ بید را و بوی بهار را.

بی‌اختیار، آنچه را می‌دیدم و می‌چشیدم و حس می‌کردم، روی کاغذ آوردم:

بوی باران، بوی سبزه، بوی خاک،
شاخه‌های شسته، باران‌خورده پاک،

سازمان بازرسی کل کشور

 شاید قبل از اشتغال در  سازمان بازرسی بنده هم مثل بسیاری از افراد دیگر اسم این سازمان را نشنیده بودم و زمانیکه در یک اداره دولتی با بی مهری و پارتی بازی یا هرگونه تخلفی مواجه می شدم نمی دانستم اصولاً جائی برای عنوان کردن این موضوعات و یا رسیدگی به داد ارباب رجوع وجود دارد لذا با عنایت به سوالات متعدد دوستان و همشهریان در رابطه با وظائف ، اختیارات و نحوه عملکرد سازمان بازرسی کل کشور مطلب زیر ایفاد می گردد امید است همشهریان عزیز بتوانند پس از یک آشنائی اجمالی مسائل ومشکلات احتمالی خود را از این طریق مرتفع سازند .

قانون تشکیل سازمان بازرسی کل کشور

به منظور نظارت بر حسن جريان امور و اجراي صحيح قوانين در دستگاه‌هاي اداري و در اجراي اصل 174 قانون اساسي جمهوري اسلامي ايران، سازماني به نام «سازمان بازرسي كل كشور» كه در اين قانون به اختصار سازمان ناميده مي‌شود زير نظر قوه قضائيه و با اختيارات و وظايف مندرج در اين قانون تشكيل مي‌شود.

با عنایت به قانون مذکور کلیه دستگاه های اجرائی کشور اعم از وزارتخانه ها و موسسات دولتی و یا هر نهاد و سازمانیکه تحت نظر دولت قرار دارد یا از بودجه و امکانات دولتی استفاده می نماید مشمول بازرسی این سازمان خواهد شد. در این میان می توان به مجموعه وزارتخانه ها ُاستانداریها ، فرمانداریها و کلیه دستگاه ها و ادارات دولتی اشاره نمود .

میدانهای خالی از سکنه !

شهرستان ما روزهای خوب و بد بسیاری را در تاریخ کهن ایران تجربه کرده و بحق نقش شایسته و تعیین کننده ای در برهه های زمانی مختلف ایفا نموده است کمتر کسی است که از تاریخ قدیم ایران چیزی به یاد داشته باشد و نام کازرون را در جای جای اسناد و روایات تاریخی ندیده باشد .

با عنایت به قدمت فرهنگی این شهر نام بزرگان بسیاری در پهنه شهرستانمان می درخشد که جای تامل و درنگی بس عمیق داشته و دارد . بی شک این سوال در ذهن شما هم نقش بسته که این نشانه های عظمت و افتخار شهرستان کازرون امروزه روزکجا هستند و چرا نشانی از آنها دیده نمی شود ؟ چگونه شهرهای دیگر کشور از حداقل امکانات خود بهره جسته و از کاهی کوه می سازند حال آنکه شهرستان ما با داشتن چنان قله های استوار در تاریخ معاصر ، به ولایتی گمنام بدل گشته است .

گناه مردان بزرگی چون ناصردیوان کازرونی که جان و مال خود را با فتاوی علما و مراجع بزرگ آنزمان نظیر آیت الله شیرازی، آیت‌الله کاشانی و روحانیون متنفذ محلی نظیر آیت‌الله موسی لاری، حاج شیخ جعفر محلاتی و حاج شیخ محمد حسین مجتهد برازجانی به کف گرفته و جلوی استعمار گران قد علم کردند چیست ؟

تفاوت آنها بابقیه چه بوده که تاکنون گوشه چشمی به آنها نشده و اینگونه در غبار فراموشی سپرده شده اند .

بزرگانی چون علامه دوانی ، شاه شیخ ابواسحاق کازرونی ، سید عبدالله بلیانی ، سید امین الدین و ده ها چهره ماندگار این شهرستان جز صبر چه می توانند پیشه کنند؟ الحق و الانصاف که خوب صبری دارند.

تقدیم به پیشگاه امام زمان ( عج الله تعالی فرجه ) !

شاعران شیرین گفتار شهر جسارت دوباره مارا ببخشند.

چگونه می گذرد اشک بر گونه ام

بی توام اما

با توام !

چگونه زمان می گذرد که مانده ام ؟

بی توام اما

با توام!

سخن اول را با نام او آغاز می کنم که " الهی و ربی من لی غیرک "

من ادعای شاعری ندارم و خودرا در حد و اندازه های شاعران  شهرمان نیز نمی بینم .

نوشته زیر تنها زمزمه ایست که بی اختیار نوشته ام و امیدوارم با دیده اغماض به آن بنگرید .

صحبتی با خدا !

خدایا هستی آیا؟

خانه ای ؟

مهمان نمی خواهی ؟

غضب از چیست؟

 چرا قهری ؟

گنهکارم ؟

به غیر از خود جفاکردم ؟

یا که کاری غیر از آن کردم ؟

نمی دانی ، نمی دانم !